یادداشت مدیر مسئول: هادی بحرانی | روزنامهنگار و عضو انجمن روابطعمومی ایران
شایوردنیوز_یادداشت/مهمترین کرسیهای مدیریتی مجتمع مس سرچشمه خالی ماندهاند؛ نه مدیران ارشد درباره این تعلل توضیحی دادهاند و نه جایگزینها معرفی شدهاند. پرسش اینجاست؛ آیا بزرگترین بنگاه اقتصادی کشور از نبود این مدیران بینیاز است یا این کرسیها به انتظار پایان چانهزنیهای بیرون از سازمان نشستهاند؟
چند ماهی است که صندلیهای مدیریتی مجتمع مس سرچشمه خالی ماندهاند؛ از مدیریت روابطعمومی و آموزش گرفته تا معاونت پشتیبانی و مدیریت فاوا. اینها چرخدندههای حیاتیِ یکی از بزرگترین بنگاههای اقتصادی کشورند که حالا یا با «سرپرست» اداره میشوند یا عملاً بدون متولی، مسیر خود را طی میکنند. اما آنچه تلختر از خالی ماندن این صندلیهاست، پیامی است که از دل این تعلل به بدنه سازمان مخابره میشود: گویا پر کردن این جایگاهها، نه برای مدیر مجتمع اولویت دارد و نه برای مدیرعامل شرکت ملی صنایع مس ایران.
این وضعیت، ناخواسته یک گزاره خطرناک را در ذهن کارکنان و افکار عمومی تثبیت میکند: اینکه بعضی کرسیهای مدیریتی، بیش از آنکه ضرورتی برای اداره سازمان باشند، به فرصتی برای چانهزنی، سهمخواهی و امتیازگیریهای سیاسی تبدیل شدهاند.
آقای دکتر فیض و جناب مهندس صالحی!
جانشینپروری، یک شعار مدیریتی نیست؛ ابتداییترین اصلِ اداره یک سازمان حرفهای است. چگونه سازمانی با هزاران نیروی متخصص، باتجربه و آموزشدیده، برای تعیین مدیر در چند جایگاه کلیدی، ماهها بلاتکلیف میماند؟
آنچه امروز محل نقد است، نه یک فرد است و نه یک انتصابِ خاص؛ مسئله، «نوع نگاه به مدیریت» است. وقتی انتخاب یک مدیر، گروگانِ فشارهای بیرونی، صفآراییهای رسانهای و گمانهزنیهای سیاسی میشود، باید پرسید: معیار تصمیمگیری چیست؟ اگر این کرسیها برای اداره مجتمع حیاتی هستند، چرا نبودشان در این مدت دغدغه فوری مدیران ارشد نبوده است؟ و اگر نیستند، فلسفه وجودیشان چیست؟
واقعیت این است که اعتبار جایگاه مدیریت، با اینگونه بلاتکلیفیها فرو میریزد. شاید وقت آن رسیده که مدیران ارشد، پیش از چانهزنی بر سر افراد، درباره «فلسفه وجودی» این کرسیها صادقانه با خود گفتوگو کنند. زیرا اگر نبود این مدیران، چرخ مجتمع را متوقف نمیکند، این پرسش جدی مطرح میشود که آیا برخی از این کرسیها بیش از آنکه کارکرد مدیریتی داشته باشند، به محلی برای چانهزنی، سهمخواهی و امتیازگیری سیاسی در یکی از بزرگترین بنگاههای اقتصادی کشور تبدیل نشدهاند؟
