روابط عمومی؛ رسالتِ «اصلاح» و مهندسی نمادها در پارادایم عاشورا

نویسنده: هادی بحرانی
روزنامهنگار و عضو انجمن روابطعمومی ایران
شایوردنیوز_یادداست/عاشورا فراتر از یک واقعه تاریخی، یک «دکترین جامع ارتباطی» است. برای ما که در فضای روابط عمومی و رسانه فعالیت میکنیم، بازخوانی این قیام، نه صرفاً یک آیین، بلکه تجدیدنظر در رسالت حرفهایمان است. هسته مرکزی حرکت امام حسین (ع)، نه یک کنشِ معطوف به قدرت، که بر پایه «اصلاح دینِ جدش» استوار بود؛ رسالتی برای بازگرداندن قطارِ منحرفشدهی جامعه به ریل اصلیِ اسلام نبوی.
در این میان، روابط عمومی در یک ساختار دینی و حاکمیت شیعی، وظیفهای خطیرتر از اطلاعرسانی صرف دارد. روابط عمومی ترازِ حسینی، باید «پیشقراول اصلاح» باشد. اگر روابط عمومی به جای شناسایی و اصلاح انحرافات، به «توجیهگری» و «پوشاندن کژیها» روی بیاورد، عملاً برخلاف فلسفه وجودی خود حرکت کرده است. صیانت از مسیر درست و جلوگیری از تحریف اهداف سازمان یا دولت، همان نقطه طلایی است که روابط عمومی را به وجدان بیدار ساختار تبدیل میکند.
ماندگاری این پیام اصلاحگرانه در طول قرون، مدیون «هوشمندی در نمادشناسی» است. عاشورا از طریق نشانهها، به یک زبان مشترکِ جهانی بدل گشته که راه را بر تحریف بسته است:
عطش؛ رسانهای برای فریاد محرومیتِ حقیقت و رسوا کردن ساختار منحرفی که بدیهیات انسانی را دریغ میکند.
عَلَم؛ نماد هویت و انسجام تشکیلاتی؛ نشانهای که تا برپاست، یعنی «جریان ارتباطی» و «حیات آرمان» زنده است.
مدیریت پیام در بحران: خطبههای حضرت زینب (س) تراز عالی روایتگری (Storytelling) است. او اجازه نداد روایت رسمی حاکمیت، جایگزین حقیقت واقعه شود.
احیای مناسک و حفظ نمادهای عاشورایی، زمانی به غایت خود میرسد که به بازتولید روح «اصلاحگری» منجر شود. روابط عمومیهای ما امروز بیش از هر زمان دیگری به این «شجاعتِ مصلحانه» نیاز دارند. ما موظفیم نمادها را نه به عنوان تشریفات، بلکه به عنوان کدهایی برای «بیداری» به کار بگیریم تا از هرگونه انحراف در مسیر رسالتهای ملی و دینی جلوگیری کنیم. روابط عمومیِ تراز حسینی ، «دیده بان حقیقت» است، نه «موجّهِ واقعیت».




